Okres Dwudziestolecia Międzywojennego należy do najbarwniejszych i najpiękniejszych w polskiej historii. Choć minęło niecałe sto lat od tej epoki, jawi się ona niczym legenda złotego wieku, a przecież wiele było w niej momentów złych i nieprzyjemnych. Jednak wraz z niepodległością przyszło do wprowadzenia reform gospodarczych i socjalnych, m.in. ustalono dzień pracy na osiem godzin i obowiązek wypoczynku. Ludzie mogli coraz więcej zarabiać i coraz częściej podróżować. Dużą atrakcją stały się ośrodki wypoczynkowe w pobliżu dużych miast, jak choćby Podkowa Leśna pod Warszawą. Wiele bogatszych rodzin posiadało własne domki letniskowe, np. na terenach rozległych pól litewskich czy wołyńskich. Zazwyczaj corocznie w okresie letnim rodziny i przyjaciele zjeżdżali się stale w te same miejsca, nawet jeśli nie posiadały one specjalnych standardów. Niestety, często występował podział na obywateli polskich i żydowskich. Ówcześnie panowało wiele nastrojów antysemickich, co zaostrzało się dzięki prowokacjom zwolenników Narodowej Demokracji. Bardzo popularne również stały się również nadmorskie kurorty, zwłaszcza w Juracie, która obecnie jest gdyńską dzielnicą nadmorską. Polskie wybrzeże było bardzo małe, dlatego wyjazd nad morze był prawdziwym dobrodziejstwem i wymagał nieraz nie tylko odpowiednich funduszy, ale również układów. Nadal popularne były wyjazdy za granicę, które stały się możliwe w formie legalnej dzięki uzyskaniu niepodległości. Często można było przenocować w konsulacie lub ambasadzie bądź hotelu, które zaczęły pojawiać się w coraz większej ilości. Sytuacja bardzo mocno zmieniła się po II wojnie światowej, kiedy zawitał nowy, sowiecki ustrój.