Turystyka studencka jest bardzo popularna wśród określonej grupy społecznej, ale jej nazwa może wprowadzać w błąd. Uprawiają ją również osoby starsze i młodsze, a przy tym nieuczące się. Związana jest przede wszystkim ze sposobem podróżowania. Najważniejsza stanie się względnie niska cena za noclegi, tani punkt gastronomiczny w pobliżu lub przynajmniej wspólna kuchnia; atrakcyjność miejsca nie gra żadnej roli, zwłaszcza że zazwyczaj pokój współdzieli się z nieznajomymi osobami, a względną prywatność ma się jedynie we własnym łóżku. Zazwyczaj turystyka studencka odznacza się intensywnością przeżyć, małą ilością snu i dużymi wrażeniami. Zazwyczaj w drodze można nawiązać wiele ciekawych znajomości, które mogą rozwijać się w przeciągu lat. Przede wszystkim to podróżowanie z miejsca na miejsce jak najniższym kosztem, a więc przy wykorzystaniu autostopu, hosteli i własnych namiotów. Często też podróżuje się rowerem. Można w ten sposób zwiedzić całą Europę, przemieszczając się z miasta do miasta. Wędrowanie własnym szlakiem zamiast określonej trasy pomaga lepiej zrozumieć daną społeczność, zaczerpnąć z jej podłoża, poznać ludzi od podszewki. Na szlaku istnieje niepisana umowa, że trzeba każdemu pomóc, jeśli będzie tego potrzebował. Wielu podróżujących stołuje się samemu, przed wyjazdem zakupując najtańsze artykuły spożywcze, by nie wydawać nadmiernie pieniędzy. Są ludzie, którzy pozostają prawdziwymi włóczęgami do końca życia – nosi ich po świecie, nie mogą usiedzieć w miejscu. Wiele osób nigdy nie wyrasta ze studenckich sposobów podróżowania, uważając je za właściwy sobie styl życia.